Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Επετειακόν

  Κι αυτή η χώρα, βρε σεις, μέλι έχει και τη θέλουν όλοι;
  Να έρχονται από την μακρινή Περσία για να την κατακτήσουν, από τα βάθη της Ανατολής, από τον Βορρά της Ευρώπης, από τα κοντινά Βαλκάνια κι από τη διπλανή Ιταλία.   Να θέλουν να την κουμαντάρουν  Αμερικανοί και Ρώσοι κι εμείς να παραπαίουμε από επανάσταση σε επανάσταση κι από σωτήρα σε σωτήρα.
  Κι έρχομαι και σκέφτομαι και λυπάμαι εκείνη την καϋμένη την Ελβετία. Μόνη κι έρημη να μη τη θέλει κανείς, να μη την πλησιάζει κανείς. Ψυχολογικό μπούλιγκ λέγεται αυτό.
  Και να ΄χει τόσες ομορφιές, βουνά και λίμνες και λεφτά. Όμως εκεί.....απρόσιτη κι ανέραστη.
  Κι εδώ να σφάζονται παλικάρια στην ποδιά μας. Είναι η γεωγραφική μας θέση λέει ο ένας, είναι ο ορυκτός μας πλούτος λέει ο άλλος, είναι η ομορφιά κι η μαγκιά μας λέει ο τρίτος, είναι οι ανίκανες διοικήσεις μας λέει τέταρτος.
  Όχι βρε, είναι που βολευόμαστε κι όταν μας τη βαράει επαναστατούμε. Είναι που μπορεί να βρίζουμε όλη μέρα την πατρίδα μας αλλά αν κάποιος άλλος πει κουβέντα....ουαί κι αλίμονο. Είναι που αγόμεθα και φερόμεθα απ΄ όποιον μιλήσει στο φιλότιμό μας.
  Είναι που πατρίδα μας είναι  " οι κάμποι και τ' άσπαρτα ψηλά βουνά....και κάθε νησάκι της....κάθε θάλασσα και κάθε στεριά".¨

(η σημαία του Ναύαρχου Ανδρέα Μιαούλη)

1 σχόλιο: