Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

O Φώντας

  Ο Φώντας ήθελε να περάσει στην Ιατρική.Τρεις φορές έδωσε εξετάσεις.Την πρώτη φορά το πήρε λίγο αψήφιστα.Ήξερε ότι ήταν πολύ καλός μαθητής. Στη Φυσική ξεφτέρι, η Χημεία ήταν ευκολάκι, με την Έκθεση τα ψιλοκατάφερνε αρκεί να μην έπεφτε εκτός θέματος ή μην έμπαινε καμιά δύσκολη λέξη που δεν την ήξερε όπως έπαθαν οι υποψήφιοι με την "ευδοκίμηση" και την "αρωγή".Η Βιολογία ήθελε λίγο διάβασμα αλλά θα τα κατάφερνε, είχε καιρό μέχρι τον Ιούνιο.Δεν τα κατάφερε όμως, τον έφερε πολύ πίσω η Βιολογία κι αποφάσισε την επόμενη χρονιά να διαβάσει καλά και να ξαναδώσει.Την πάτησε όμως με την Έκθεση.Ήταν μια άτυχη στιγμή.Και πήρε φόρα για την τρίτη και τελευταία φορά.Έγραψε καλά, πολύ καλά είναι η αλήθεια.Ήθελε όμως ένα τσικ, κάτι λίγο,ελάχιστο να μπει στην Ιατρική και κατέληξε στην Φαρμακευτική.
  Πήγε καλά,την τελείωσε η σχολή και με καλό βαθμό και βγήκε πανηγυρικά στο ελεύθερο επάγγελμα. Άνοιξε φαρμακείο ακριβώς απέναντι από το ΙΚΑ, εξαιρετικό σημείο και πολύ καλό ενοίκιο.Έβαλε και πέντε ραφάκια, ένα πάγκο, δέκα συρταράκια, μια ζυγαριά και μία ξύλινη καρέκλα μ΄ένα πιεσόμετρο δίπλα για να εξυπηρετεί τις ηλικιωμένες της γειτονιάς που μετά το φούρνο και τον μανάβη περνούσαν από τον Φώντα να τους μετρήσει την πίεση: "Μέτρα λίγο,βρε Φώντα μου, κάπως ζαλίζομαι σήμερα". "Μια χαρά είσαι κυρα-Κατίνα μου, τράβα ν΄ανοίξεις φύλλο, να κάνεις καμιά πιτούλα και φέρε μου κι εμένα ένα κομμάτι.Είμαστε ανοιχτά σήμερα το απόγευμα".
  Ο Φώντας δεν έκανε μεγάλες αγορές στο φαρμακείο.Προσεκτικές και μετρημένες οι παραγγελίες του και σε φάρμακα και σε παραφαρμακευτικά προϊόντα.Ήθελες ζαντακ; Το γράφε να στο φέρει και πέρναγες σε λίγη ώρα να το πάρεις.Μάζευε τρεις-τέσσερις παραγγελίτσες,καβάλαγε το μηχανάκι του και βουρ στην φαρμακαποθήκη να τα φέρει.Με ήλιο, με κρύο και με βροχή.
  Ο Φώντας σου έδινε την εντύπωση, όσα χρόνια είχε το φαρμακείο, ότι περίμενε τη στιγμή που θα βγει στη σύνταξη.Δούλευε χρόνια και χρόνια, ολοήμερα,διανυκτερεύσεις, Κυριακές και γιορτές, με το μυαλό του στη στιγμή που θα βγει στη σύναξη.Βλέπεις, το όνειρο του Φώντα είχε ουσιαστικά τελειώσει τη στιγμή που εγκατέλειψε την ιδέα της Ιατρικής, εκείνη τη φαρμακερή τρίτη φορά.Έκτοτε ακολούθησε την πορεία που του ¨γράφηκε", όπως έλεγε, περιμένοντας τη στιγμή που θα βγει στην σύνταξη.
  Ο Φώντας είναι ένας χαρακτηριστικός τύπος που όταν κάτι τον βγάζει από την πορεία που έχει στο μυαλό του εγκαταλείπει τ΄όνειρο.Δεν έχει την ευελιξία, δεν παίρνει τη στροφή, δεν έμαθε ν΄αλλάζει πορεία, ν' ανασυντάσσεται και να συνεχίζει δυναμικά σε νέο δρόμο.
Καιρός να πνίξουμε τον "Φώντα μέσα μας".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου